سلام به همه دوستان هميشه همراه

اول از اينکه چند مدتی نتونستم همراهتون باشم عذر خواهی مي کنم. اين چند وقت اون قدر مشغله داشتم که فرصت نوشتن برام نمی ذاشت. اما مطمئنا هميشه به فکرتون بودم. قول داده بودم در مورد پست قبلی يه جمع بندی داشته باشم، بالاخره فرصتی دست داد تا به اين قول جامه عمل بپوشم.

چگونه عکس ببينيم:

وقتی نظرات شما رو در مورد پست قبلی مرور می کردم، به نتايج جالبی رسيدم. مهمترين اون درک تصويری همه شما بود. هر کسی از ديدگاه خودش از المان های موجود برداشتی داشت. و اين برداشت ها می تونه به شرايط روحي و اجتماعی هر کدوم از شما مرتبط باشه. هر کسی با توجه به روحيات خودش به عکس نگاه کرده بود و با چيدن عناصر عکس کنار هم به يه مفهوم رسيده بود.

نکته دوم تيزبينی شما عزيزان بود. اين تيزبينی در برخی موارد منو به وجد آورد. وقتی نظرات رو می خوندم ديدم که هيچ المانی در اين عکس نسبتا شلوغ از چشم ها پنهان نمونده بود. حتی فونت ارمنی.

نظرات رو در قالب اين چند جمله می تونم خلاصه کنم: کشف دو دنيای مختلف درون عکس، حالات روحی دختر (از قبيل بی حوصلگی، سادگی، حس جدايی و دوری، انتظار، خستگی و تنهايی)، نگاه به مسائل اجتماعی روز، تعبير رنگ ها، توجه به ترکيب بندی و خطوط بصری و درک مفاهيم عناصر موجود در عکس.

با توجه به مجموعه نظرات ديگه فکر نمی کنم من حرفی برای گفتن داشته باشم فقط يه جمع بندی کلی انجام ميدم:

براي ديدن عکس ابتدا بايد: عناصر بصری رو شناخت و معانی و مفهوم آن ها رو درک کرد. اين مساله باعث می شه که زودتر بتونيم به محتوا برسيم. المان ها و عناصر موجود رو کنار هم چيد و در کنار هم اون ها رو معنی کرد. برای درک يک تصوير بايد مکاشفه کرد مکاشفه ای در عالم تصوير. اين مکاشفه باعث می شه که چشم و ذهن به يه تبادل دو طرفه برسند. چشم کشف می کند و ذهن معنی. تصاوير رو ساده نپنداريم و براي هر عنصری که می بينم دنبال دليل، منطق و مفهوم باشيم. از ظاهر شروع کنيم و به باطن برسيم. يعني همون مکاشفه در عالم معنا. در هر عکس نقاطی وجود دارند که چشم رو سريعا به خود جلب خواهند کرد، از اونها ساده نگذريم (نقاط طلايي). در انتها بايد بگم تلاش کنيم تا چشم ها يمان را تربيت کنيم. تربيت کنيم که چگونه ببينند. تيز بين باشند تا از اتفاقات و موضوعات اطرافمان ساده نگذريم، تمام مسائل دور و بر ما اعم از اشيا و موجودات يک تصوير خواهند بود. اون ها رو حداقل در ذهن ثبت کنيم. احساسمون رو رقیق نگه داریم تا تاثیر بگیریم و تاثیرگذار باشیم.

همه به دختر داخل عکس و دختر روی بوم اشاره کردند اما يادمون باشه اون دختر هم داخل اين عکس ثبت شده و خود داخل يک کادر محصور شده، حالا هر احساسی که می خواد داشته باشه. تلاش کنيم اگر در قابی محصور می شويم ...

و در انتها ياد بگيريم آنچه زيباست خود زيباست، آنچه را که بايد زيبا باشد آن را بيافرينيم.

از تمام شما دوستان به خاطر نظرات ارزشمندتون سپاسگزارم.